lunes, 16 de enero de 2012

NENO

Estívenche agardando no abrente, entre a praia e o piñeiral.
Non chegaches, afogaras e perdéraste nun pequeno río vermello.
Eu sigo esperando aínda que varios homes de sol levan ó día,
a se agochar, detrás do horizonte.
Se has volver non tardes, hai presa,

                                                                      Pilar

1 comentario:

  1. Eu agardo contigo, cando saiba dos teus contos nin marea, nin vento lle han desviar o camiño!!!

    ResponderEliminar